....

ผมถามตัวเองว่า ถ้าผมกำลังตกหน้าผา มือนึงจับมือคนที่กำลังมาช่วยผมดึงขึ้น อีกมือนึงจับมือคนที่ผมรัก ที่กำลังจะร่วง....

ผมจะปล่อยมือ คนที่ผมรักเพื่อช่วยชีวิตตัวเองไหม

หรือผมควรจะรอจนกว่ามือคนที่ช่วยผมไม่ไหว และปล่อยมือให้ผมกับคนที่ผมรัก ร่วงไปพร้อมๆกัน

ถ้าเราสองคนร่วงไปพร้อมๆกัน ผมคงไม่รู้สึกผิด แต่ถ้าผมรอดแล้วแฟนผมร่วง ผมคงต้องมีชีวิตอยู่อย่างรู้สึกผิด

ในขณะเดียวกัน ถ้าผมเป็นคนที่กำลังจะร่วง ผมคงปล่อยมือคนที่มาช่วยผม ถ้าสุดท้าย ผมรู้ว่า คนที่มาช่วยผมไม่มีวัน ปล่อยมือผม และเขาต้องมาร่วงตามผม

ผมไม่อยากเป็นคนเห็นแก่ตัว แต่ผมก็ไม่อยากเป็นคนที่ถูกปล่อยมือ

มันคงจะดี ถ้าคนที่เรารัก ไม่มีวันปล่อยมือเรา แต่มันก็คงจะดีกว่า ถ้าคนที่ผมรักได้รอดชีวิต 

ผมไม่รู้ว่า ปล่อยมือจากกันแล้วเราจะเป็นยังไง

ข้างล่างอาจมีลำธารที่พอจะทำให้รอดชีวิต โดยบังเอิญได้

แต่ถ้ารอดมาแล้ว เราจะมั่นใจว่า เราจะเข้าใจเหตุผลของคนที่ปล่อยมือเราทิ้งไหม

ผมเอง ปล่อยมือคนที่รักผมไปหลายครั้ง แต่ทุกครั้งที่ปล่อยมือไป ผมมั่นใจว่า เขาจะมีชีวิตใหม่ที่ดีกว่า

ผมจะไม่ยอมจับมือกับคนที่ผมรู้สึกว่า ทำให้ชีิวิตผมแย่ และยิ่งไม่ยอมจับมือกับคนที่ผมไม่ได้รักเป็นอันขาด

....

มีไหม ครั้งไหนที่ปล่อยมือไปแล้วแล้วรู้สึกผิด?

....

มันก็คงแทบทุกครั้ง แต่มันก็ผิดแค่ระยะแรกๆ ต่อมามันเป็นการตัดสินใจที่ถูกอย่างเห็นได้ชัด 555

เพราะอย่างน้อย มันไม่เคยทำให้มีคนตกเหวจนตายมั้ง.. อาจจะมีเสียใจมั้ง แต่สุดท้าย เขาจะรู้ว่า การได้อยู่กับคนที่ไม่รักเขามันน่าเสียใจกว่า

แต่ เดี๋ยวก่อน ไม่ใช่ว่าผมจะไม่เคยถูกทำร้าย...

ในวันที่ผมตื่นและหลับ หลับและตื่นก็ท่องว่า กับคนคนนี้ ต่อให้มีพายุลูกใหญ่พัดมา ผมก็จะไม่ปล่อยมือ

"แม้สินามิมา ข้าก็มิอาจขาดเจ้าได้"

สรุปสุดท้าย ผมก็ปล่อยมือเขา แต่ครั้งนั้นมันไม่ใช่เพราะผมไม่ได้รัก

แต่เป็นเพราะว่า เขาไม่ซื่อสัตว์เท่านั้นเอง

เมื่อพูดถึงคำว่า "ปล่อยมือเพราะไม่ซื่อสัตว์"

มันทำให้ผมนึกถึงหนังเรื่อง sex and the city ...

มันมีฉากนึง ที่พูดว่า "เราสาบานว่า จะไ่ม่ทิ้งกัน ไม่่ว่ายามมีทุกหรือมีสุข ไม่ว่ายามเข้มแข็งหรือเจ็บไข้ได้ป่วย... แล้วทำไม คุณถึงทิ้งผม" (ทำนองว่าผุ้ชายนอกใจ แต่ภรรยารับไม่ได้

ไหนบอกว่า จะร่วมทุกข์ ร่วมสุข ไหนบอกว่าไม่ว่าอะไรเราจะไม่ทิ้งกัน

ก็จริง... ถ้าแฟนผม ถามผมว่า "ไหนบอกว่าสินามิมาก็จะไม่ทิ้งกัน นี่อั้ว แค่นอกใจสองสามครั้งทำเป็นรับไม่ได้"

ในหนัง เขาคืนดีกัน โดยคุยกันในจุดที่ต่างยอมรับว่า "รักกันมากอยู่ อยากทำให้สองเราดีขึ้น และต่างฝ่ายต่างผิด คือภรรยาไม่ให้เอา สามีคันเลยหาเศษหาเลย"

555

แต่สำหรับผม ผมปล่อยมือเพราะผมไม่รู้สึกว่าผมจะรักเขาได้อีก ผมไม่รู้สึกว่าเราจะมีวันที่ดีขึ้นในตอนนั้น และถึงผมจะมีความผิดบ้าง แต่ไม่ได้หมายความว่า ทุกเรื่องผมจะให้อภัยได้เสมอ

และแล้วมัีนก็ถึงวันนี้... ปล่อยมือจากคนแย่ๆ มันก็มีวันนี้ที่ผมได้จับมือกับคนดีๆ

ปล่อยมือจากคนที่ผมไม่ได้รัก และมันก็มีวันนี้ที่ผมได้กุมมือคนที่ผมรัก

ผมรู้ว่าไม่มีอะไรจีรัง ผมยิ่งรู้ว่า เราอาจมีอารมที่อยากจะปล่อยมือกันเข้าสักวัน

แต่เอาเป็นว่า ผมเชื่อว่าการปล่อยมือคือสิ่งที่ดี

เพราะสุดท้ายไม่ว่าจะยังไง ปล่อยมือกันในวันที่ฝ่ายใดฝ่ายนึงอยากปล่อยมือจริงๆไม่ใช่ขู่ หรือเรียกร้องความสนใจ

สุดท้าย เราจะได้จับมือกับคนดีๆ...เ็ป็นแน่...